Er að skapa nýtt albúm fyrir þá mjög stuttu.

Fyrir þá sem ekki vita þá eignaðist ég aðra stúlku þann 23.3.10 klukkan 2257 og var hún 3630 grömm og 49,5 cm. Hún heitir Lena Arna og er Ingvarsdóttir auðvitað en mun líklega bera nafnið Schulz-Ingvarsson. Og auðvitað þá er hún GULLfalleg.

Fæðingin sjálf, virtist fara mjög vel. Get nú ekki sagt mikið um það þar sem ég var nú ekki að fæða barnið sjálfur. En konan notaði fæðingalaug og tók fæðingin 6 klukkutíma, en fyrstu hríðir byrjuðu á Sunnudaginn.

Kaitlyn Björg hafði mjög gaman að vera stóra systir... í nokkrar daga en núna er sjamrinn algjörlega farin fyrir hana.

Fékk ekki vinnunna. En í staðinn ætla ég, loksins, að sækja um hjúkrunarfræðinámið í háskólanum hérna.

Haiku:
Fór í viðtal.
Fæ að heyra á Föstudaginn.
Gaman.


Í stórum dráttum(HAha, dráttur!)
Já ég fór í viðtal í dag, fyrir sama fyrirtæki, bara betri vinnu með betri laun. Staðan sjálf heitir á ensku Associate Practitioner. Er sjálfur ekki voðalega viss um hvað þetta heitir á Íslensku, en þetta er svona svipað og að vinna sem Sjúkraliði. Það besta hinsvegar í sambandi við þessa vinnu er það að ég fæ meiri ákvörðunarvöld um hvernig á að sjá um sjúklinganna. Þetta er eitthvað sem hefur farið í taugarnar mínar vel lengi, að vinna í umönnun, sjá um sjúklinganna daginn inn og daginn út. En svo er ekki hlustað á okkur venjulega starfsfólk um ástandið á sjúklingunum!

Viðtalið sjálft gekk mjög vel, og fæ ég að heyra á Föstudaginn hvort mér hafi gengið jafnvel og mér fannst.

Annars er það nú að frétta að það er ekki lengt þangað til næsta barnið muni fæðast. 2-6 vikur, eða hér um bil. Á að fæðast 15 Mars. Og nei, við vitum ekki hvaða kyn barnið er. Það er nú ekki nema 45% líkur á því hvort sem það verði strákur eða stelpa.

Janúar og Febrúar hafa verið frábær tónlistarlega séð, hingað til hef ég hlustað á 4 albúm, öll rosalega góð og á ég von á því að þau öll muni enda í topp 10 þegar árið er búið. Albúmin sem ég hef hlustað sem er svona ótrúlega góð eru:

Blaze Bayley - Promise & Terror:


Hef alltaf verið hrifin af honum Blaze Bayley, bæði sem söngvara, tónlistarmann og mansekju. Maðurinn hefur átt svo ótrúlega bágt með lífið sitt, en heldur áfram að gefa út plötu eftir plötu. Honum var boðið söngstöðuna með Iron Maiden, sem var skrýtið í fyrstu útaf því hvað hann var ólíkur bæði Dickinson og Di'Anno, gaf út tvær plötur með þeim X-Factor og Virtual XI. Að mínu mati þá var ekkert að þessum plötum(Nema kannski lagið Angel & The Gambler og The Unbeliever) sérstaklega X-Factor sem var virkilega dimm og drungaleg, smellpassaði með bassaröddinna hans Blaze. Svo var hann rekin 1999.

Hann stofnaði nýja hljómsveit sem hét einfaldlega BLAZE og gaf hún út Silicon Messiah, Tenth Dimension og BLood & Belief, allar fáránelga góðar þungarokksplötur. En áfengið byrjaði að segja til sín og hann byrjaði að drekka meira og meira, reyndar svo mikið að restin af hljómsveitinni hættu, svo hitti hann Debbie, konu sem hann hafði þekkt í mörg mörg ár og byrjaði með henni. Hún hjálpaði honum að hætta að drekka, ráða nýja hljómsveitarmeðlimi og gaf út Alive in Poland.

Árið 2007 giftist hann kærustu sinni, en 2008 fékk hún heilablóðfall og dó. Og árið 2008 kom platan The Man Who Would Not Die, sem var stórkostleg. Alveg ómótstæðilega æðisleg. Og þrátt fyrir að hann hefði getað hætt við að túra til að syrgja eiginkonu sína ákvað hann að halda áfram með The Tour That Would Not Die.

Og svo í fyrra 2009 dó pabbi hans. En samt heldur Blaze Bayley áfram að syngja og túra. Mig grunar að flestir mundu fá taugaáfall og yrðu settir inn á geðsjúkrahús.

Sigh - Scenes from Hell


Mikið rosalega eru Japanskar þungarokkshljómsveitir geðbilaðar! Samanber Dir En Grey og X-Japan. Svona Avant-Garde-Black-Death-Disco metal.

Orphaned Land - The Never Ending way of the OrWarrior


Geðvillingar frá Israel. Prog-Doom Metal, mikið af pólitískum textum og klassísk austræn hljóðfæri einsog á Mabool. Og ekki sakar það að Steven Wilson(Porcupine Tree) hljóðsetti plötuna. En hér má sjá mynd af þessum köllum(og einni konu, en hún telst ekki með útaf kyni).


Og svo er það svartsmálm snillingurinn Ihsahn sem var aðalsprautan í hljómsveitinni Emperor.
After:


Þessi maður er mikill mikill snillingur. Síðasta platan með Emperor hét Promotheus, og á einu lagi hafði hann sett nógu mikið efni fyrir 2 plötur. Adversary var góð, AnGl var frábær og þessi er rosaleg. Með Saxófón og alles.

Veit einfaldlega ekki hvað meira ég get sagt, nema að tónlistarárið, 2010, lýtur feiknavel út.

Fékk hann frænda minn, Jón Karl, til að þýða þessar grein eftir mig. Hun var upphaflega á Ensku en ég gat engan veginn þytt hana. Og hefur hún birst á eggin.is

Kapítalismi hefur ætíð vakið bæði undrun og hrylling í huga mér. Þetta gildir ekki síst þegar um heilbrigðiskerfið er að ræða. Ég kem frá ríki þar sem heilbrigðisþjónusta er að mestu í almenningseigu, en undanfarið hef ég heyrt æ fleiri raddir stuðningsmanna kapítalismans sem segja að einkavætt heilbrigðiskerfi sé betri kostur af þeim sökum að eigendurnir mundu reka það betur, enda vissu þeir betur hvaðan féð kæmi og hvert það færi.

Þegar ég flutti til Bretlands hóf ég að starfa á einkareknu hjúkrunarheimili. Ég er fyrst nú að jafna mig á þeirri reynslu. Ég get hreinlega ekki skilið hvernig fólk getur hugsað sér að græða fé á hinum öldruðu og líkamlega og andlega fötluðu. Mér var talið í trú um að það yrði farið betur með þau og að starfsfólkið fengi betur borgað. En báðar þær fullyrðingar hafa reynst rangar.

Starfsfólkið fær naumast lágmarkslaun. Fólk starfar vanalega ekki í heilbrigðisgeiranum af þeim sökum að þeir sækjast eftir háum tekjum, en ef þú borgar starfsfólki þínu smánarlega mun það endurspeglast í þjónustunni sem það veitir. Við erum ekki að ræða um stórar fjárhæðir, heldur einungis nóg til að hafa ofan í sig og á.

Eigendurnir reyna að spara fé á öllu sem að klóm kemur: Mat, þjálfun fyrir starfsfólk og, ótrúlegt en satt, kyndingu! Fé er eytt í nýtt veggfóður og teppi til að bæta ímyndina, en um leið þurfa menn að láta sér nægja sjúkralyftu sem var keypt notuð og gölluð (í hana vantar m.a. hjól).

Ummönnunin sjálf er hryllingur. Við verðum að hafa í huga að um er að ræða fólk sem gengur nú líklega í gegnum ógnvekjandi tímabilsskipti sem veldur miklu hugarangri. Í stað þess að þessi umskipti séu gerð eins þolanleg og mögulegt er situr fólkið í eigin hægðum, borðar mat sem betlarar myndu fúlsa við og eru oflyfjuð.

Ég er nú sannfærður um að heilbrigðiskerfið eigi ætíð að vera rekið af því samfélagi sem það finnur sig í.

Heilsugæsla er ekki bisniss. Enginn ætti svo mikið sem að íhuga það að græða á henni, enda myndi það fela það í sér að einhver annar þyrfti að þjást. Þjáningarnar sjálfa geta valdið keðjuverkun. Ef starfsmaður hringir sig inn veikan eykst um leið álag á aðra starfsmenn. Þetta veldur um leið aukinni streitu, sem veikir ónæmiskerfið og getur valdið enn meiri veikindum. Starfsfólkið endar sjálft á þessum stofnunum.

Heilsugæsla ætti ekki að miða að öðru fjárhagslegu markmiði en að enda á sléttu. Það sem embættismenn og ríkisstjórnir ættu að huga að er að ef þær tryggja að heilsugæslan sé góð og sjúklingar hljóti bata á sem bestan og skjótastan máta, geta þeir haldið áfram að starfa í samfélaginu, öllum til góða. Með heilbrigðara og hamingjusamari almenningi skapast meiri skatttekjur! Þetta er engin kjarneðlisfræði, en virðist samt vefjast fyrir endurskoðendunum í ríkisráðunu sem eiga náið og persónulegt samband við reiknivél sína og hafa tilhneigingu til að líta á fólk sem tölfræðileg fyrirbæri. En á einkavættri stofnun er þá ekki hugsað um gæði þjónustunnar heldur hversu lengi þeir geta gefið þjónustunna, og grætt því meiri pening. Gæði þjónustunar skipta ekki máli heldur magn þjónustunar.

Sá dagur sem fólk heldur að það þurfi að borga í heilsugæslunni il að fá góða þjónustu er sá dagur sem táknar fall mannúðarinnar. Að til sé gott heilbrigðiskerfi er það minnsta sem við getum gert til að endurgreiða þeim öldungum sem byggðu upp samfélag okkar. Þau ættu ekki einungis að eiga kost á góðri ummönnun; hún ætti að vera skylda.

Tón-listi ársins:

1. Diablo Swing Orchestra - Sing Along Songs for the Damned & Delirious

Skemmtilegt Swing Metal hér á ferð. Ég get ekki hætt að hlusta á þessa plötu. Hún er rosaleg. Það er soldið af Tool þarna, Django Reinhardt, Primus og fleirum hljómsveitum.

2. Thy Catafalque - Roka Hasa Radio

Ungversk þungarokk, allt saman sungið á Ungversku. Líklega frumlegasta platan á þessum lista. Eitt lagið er hvorki meira né minna 20 mínútur



3. Ghost Brigade - Isolation Songs

Niðudrepandi þungarokk. Frá Finnlandi, gaman að herya í svona hljómsveit þaðan. Sérstaklega þegar maður hefur aldrei heyrt neitt annað en Nightwish og önnu hundleiðinleg Power Metal hljómseitir.

4. Damned Spirits Dance - Weird Constellations

önnur hljómsveit frá Ungverjalandi, hræðilegt nafn á bæði hljómsveit og plötu. Og koverið er gubbandi lélegt, en tónlistin er frábær.

5. Devin Townsend - Addicted

6. Devin Townsend - Ki
Maðurinn er snillingur.

7. Skyclad - In the... All Together

8. Antony & The Johnsons - The Crying Light

9. No Made Sense - The Epillanic Choragi
Þeir taka Bal-Sagoth algjörlega í rassinn

10. Lily Allen - It's not me, it's you.

Gengur vel hérna. Ég var í ferlega góðu skapi í gær. Byrjaði í verklegu námi í September, Umönnunarfræði þriðja stig, og hef ég núna klárað 4 áfanga í því og á bara eftir 4. Og það lítur út fyrir að ég muni klára þetta í Janúar! Þetta átti að taka heilta ár, en er bara búið að vera 4 mánuðir.

En hey nú er jólin að nálgast og græðgi manna stígur á vitið þannig hér er lítill óskalisti frá mér:

Þetta æðislega málverk væri gaman að fá.



Það væri ekki slæmt að fá þennan míkrafón heldur.


Hvað þá þetta albúm.


Og svo auðvitað Yamaha DD-65

Og svo síðast en ekki síst þessi frakki, allur í svörtu með Cuff-length cape og öðru dúdderíi.

Býst nú ekki við því að fá eitthvað að þessu en mig má dreyma.

Ég hef beðið lengi eftir þessu og loksins hafa FRÁBÆRAR plötur komið út. Ég hef hlustað óendalega mikið á þessa plötu:

Í uppáhaldstónlistarsíðunni minn, þá skrá þeir þessa hljómsveit sem Avant Garde Metal, en hljómsveitin sjálf kalla tónlistinn sína Riot Opera. Sagan á bakvið þessa hljómsveit er heldur löng, eða svo segja þeir. Hljómsveitin var fyrst stofnuð í Svíþjóð 1501, hljómsveitin spilaði tónlist sem var svo fjörug og seiðandi að allir í Svíþjóð fylgdu þeim og Kirkjunni líkaði ekki vel við það og byrjuðu að reyna að eyðileggja orðróm þeirra og kölluðu tónlistinna Djöflatónlist(Sounds familiar). Þegar þau hættu þá gerðu nokkrir þeirra samkomulag að afkomendur þeirra mundu stofna hljómsveit eftir 500 ár og halda áfram að spila tónlist þeirra.

Það eru 6 meðlimir,
Daniel Håkansson
- Guitars & Vocals
Pontus Mantefors
- Guitars & FX
Annlouice Loegdlund
- Vocals
Andy Johansson
- Bass
Johannes Bergion
- Cello
Andreas Halvardsson
-Drums
Og blandan er frábær. Það er smá af Big Band djassi, Primus rokk, Tool, Flamingo, BelleVille Rende Vous, og miklu miklu meira. Gvuð hvað ég væri til í að sjá þá læf.

Þessi plata er alla komin á toppinn á mínum 2009 lista. Fokk já.

Æðisleg plata þessi. Veit ekki hvaðan þessi hljómsveit er, en þau spila Latínu Djass og taka lög einsog South of Heaven(Slayer), Black Sabbath(Black Sabbath), Peace Sells(Megadeth) og breytta þau svo í þetta magnaða latínudjass sem er helvíti gott að slaka á með.



En plata ársins hingað til hlýtur að vera þessi:


Ég get ekki hætt að hlusta á þessa plötu. Fokking já. Big Band Metal er það sem ég kýs að kalla þetta. Ein frumlegasta plata sem ég hef hlustað á í langan tíma. Einsog þetta lag, Stratosphere Serenade. Endariffið er ógleymanlegt.

Ég hef reynt að finna eitthvað að þessari plötu en einsog er þá get ég það ekki. Söngkonan passar ótrúlega vel við, ryþmaparið minna mig á Les Claypool og Tim "Herb" Alexander úr Primus.

jæja fólk. Krílið er núna 20 vikna gamalt og hér er nýjasta myndinn:

Var að skyrpa blóði í gær... ekki gaman.

Var að versla mér mína eigin afmælisgjöf. Ónotaður Vorson V-2026 rafmagnsgítar. Mjög fallegur gítar. Skoðaði nokkrar júTjúp klippur af einhverjum gæja að nota þessa græju og hún hljómar svo vel. Ég held að ég eigi eftir að skíra hana María. Gítarinn sem ég er með einsog er er frá fyrirtæki sem heitir Lindo og sá gítar er hræðilegur og hún heitir Gvendólína.

Woohoo, mig hlakkar svo til.

Hingað til þá verð ég að segja að tónlistarárið í ár hefur ekki verið alveg rosalega gott. Jú það hafa komið út góðar plötur, en ekki alveg jafnmargar FRÁBÆRAR plötur og í fyrra. Í fyrra komu út þessi meistarstykki:
Septic Flesh - Communion
Mike Patton - A Perfect Place
Opeth - Watershed
Dir En Grey - Uroboros
Rose Kemp - Unholy Majesty
The Monolith Deathcult - Triumvirate
Portishead - Third
Agalloch - The White
Blaze Bayley - The Man Who Would Not Die
Testament - The Formation of Damnation
Herrschaft - Tesla
Baby Dee - Safe Inside The Day
Warrel Dane - Praises to the War Machine
Communic - Payment of Existance
Hollenthon - Opus Magnum
Meshuggah - Obzen
Death Angel - Killing Season
Mammút - Karkari
Anathema - Hindsight
The Streets - Everything is Borrowed
Cult of Luna - Eternal Kingdom
Nick Cave - Dig Lazarus Dig
Kayo Dot - Blue Lambency Downward
Sun Kil Moon - April

Í ár hafa örfáar frábærar plötur komið út
Devin Townsend - Ki
Thy Catafalque - Roka Hasa Radio
Antony & The Johnsons - The Crying Light.

En árið er ekki búið þannig ég mun bíða aðeins lengur.

Hann á afmæli í dag, hann á afmæli í dag, hann á afmæli hann INGVAR, hann á afmæli í dag.

Það er nú ekki mikið sem ég vil. Bara nokkrir hlutir einsog:
Frakki.
Gítar.
Trommutölva.
Ást(keypt eða ókeypis, bæði virka vel).
Og þess háttar.

----------------------------

Hef hlustað mikið á BBC Útvarpsleikrit, aðalega þau sem eru byggð á bókum eftir Terry Pratchett. Virkilega vel sett upp. Væri gaman að sjá hvernig þeir mundu setja Nightwatch í kvikmynd.

En mig hlakkar til að sjá Gone Postal, sú bók var einstaklega góð. Hogfather var mjög góð en Colour of Magic var ekki nógu góð.

Hitt leikritið sem ég hef hlustað á var Wizard of Earthsea eftir Ursula Le Guin sem er ein uppáhalds bókin mín, og átti sú bók mikla möguleika sem kvikmynd en þær sem hafa verið búnar til, Earthsea og Gedo Senki, voru misgóðar. Earthsea var hræðilega og í Gedo Senki þá var alltof mikið breytt þó að teiknimyndin sjálf var ágætt.

Loksins. Flestir hérna vita það kannski en, ég og konan eigum von á barni í Mars. Fékk loksins að segja fólki frá þessu í vinnunni. Við vitum ekki hvað það á eftir að vera. En Kaitlyn Björg getur ekki beðið eftir því og er meirað segja búin að ákveða hvað barnið á að heita. Ef strákur þá á hann að heita Tom ef það er stelpa þá á hún að heita Lucy. Er núna að reyna að hanna eitthvert tattú til að setja á handlegginn minn. Eða allavega finna eitthvað sem er flott sem ég get síðan bætt við. Veit allavega að nafnið þarf að vera í Aquamarine lit(?!?!!). Kannski eitthvað byggt á þessari mynd:

--------
Er núna byrjaður í náminu mínu. Þetta hefur tekið soldið langan tíma til að byrja, en er núna mjög hamingjusamur með það. Gengur mjög vel. Vona að ég geti klárað þetta í Nóvember.

15.03.10.

Mikilvæg dagsetning.

Síðasta Laugardag, dó hún frænka mín, Björg Savarsdóttir. Einungis 58 ára eftir margra ára baráttu við krabbamein. Ég á eftir að sakna hennar mikið og vil ég votta samúð mín til syni hennar, systkyni og móður.

Myndin hér fyrir ofan var tekin á síðasta ári þegar öll fjölskyldan ákvað að koma í heimsókn til að halda upp á afmæli henna Kaitlyn Bjargar.

Ég er mjög þakklátur fyrir það að ég náði að kveðja hana á meðan ég var á Íslandi og sérstaklega að hún Kaitlyn Björg náði að hitta hana aftur og kveðja í síðasta sinn.

Ef það er til guð þá vona ég að hann/hún min taka vel á móti henni. Ef ekki, Björg við munum hittast aftur og þegar það gerist þá mun ég faðma þig ennþá meira.

Við hjúin og litla stelpan komum til Íslands og fórum frá Íslandi fyrir ekki svo löngu. Og má sjá myndir hérna og hérna. Vona ég, ef ekki skulið þið bara segja svo.

Það var nokkuð gaman, sérstaklega útaf því að Hálfdan og fjölskyldan hans voru þarna líka, og var nokkuð skondið að sjá hvernig Kaitlyn Björg á eftir að láta sem eldri systir.

Við gerðum nú ekki mikið á meðan við vorum þarna. Löbbuðum soldið, borðuðum soldið og þess háttar. Fórum og skoðuðum Kárahnjúkavirkjun, sem var heldur skrítið, Héraðið sjálft var rosalega fallegt, leiðin til Kárahnjúkavirkjun var ofboðslega ljót leit út einsog það hafði verið kjarnorkustyrjöld þarna, en náttúran í kringum Virkjuninna sjálfa var rosalega falleg.

Sundlaugin verð ég að segja er æðisleg. Var mikið mikið sjokk að koma hingað til Bretlands aftur og stíga í Sundlaugarnar hérna, sem eru upp til hópa hræðilegar. Salt Ayre sundlaugin sem ég fer oftast í er svona ágæt miðað við Enska staðla en miðað við Íslenska þá væri búið að loka honum snemma síðustu öld. Nuddpotturinn, til dæmis, er sama hitastig og Sundlaugin sjálf. Sundlaugin er 33 metra löng(Bara útaf því) og ísköld. Plús sturturnar eru Unisex, og ENGINN fer í sturtu áður en þeir stíga í lauginna og allir þurrka sig í klefunum!

Það besta við þessa ferð var þegar við öll systkynin vorum loksins í sama herbeggi í fyrsta sinn í nokkuð langan tíma. Og var mikið öl drukkið þá.

Í dag þá hef ég unnið á Ridge Lea geðsjúkrahúsinu nákvæmlega 3 ár! Hefur verið andskoti góður tími, og líkað mína að flestu leiti. Lært mikið og mikið gerst á þeim tíma. Aðalega það að ég hef farið í gegnum skilnað orðið einstæður faðir í nokkra mánuði sem var nokkuð gaman. Fannst soldið skondið þegar ég hugsaði um viðtalið, það voru 2 að sjá um viðtölin og 2 árum seinna þá hefur við öll 3 farið í gegnum skilnað. Merkilegt það sko.

Í september þá mun ég loksins byrja á Umönnunarfræði, stig 3. Eitthvað sem ég hef beðið eftir síðust 4 árin. Þetta er vinnunám og þegar ég klára það þá er ég með svipaða stöðu og Sjúkraliði á Íslandi. Og þegar ég er búin með það þá mun ég loksins LOKSINS getað byrjað á Hjúkrunarfræði!

Psychoville er tær snilld:

Mr. Jelly


Joy and Freddie Fruitcake:

Vá þvílíkt annríki!!! Spyr nú bara hversu mikið af þessu eru ýkingar.