Þessi grein finnst mér útskýra af hverju það er svo mikilvægt að stemma við þessari heimsmengun.

BJARGIÐ KAFFINU.

Las eina áhugaverða grein á Alternet, sem heitir Should Nursing Homes Be for Profit? og mér finnst ótrúlegt að það sé til fólk sem heldur að það sé góð hugmynd að reka hjúkrunarheimili sem fyrirtæki, sem hagnar af eymd annara.

Ég segi þetta útaf því ég hef unnið á hjúkrunarheimili sem er rekið af ríkinu og hjúkrunarheimili sem var rekið af fyrirtæki. Og munurinn er mjög mjög stór. Aðalvandamálið er að þegar fyrirtækið vill fá hagnað þá hækka þeir þjónustgjöldinn og skera á þjónustunni, og ef það hljómar vel hjá ykkur Sjálfstæðismönnum, þá er eitthvað að ykkur. Það eru góðir starfsmenn í svoleiðis stöðum en þeir geta bara unnið jafnvel og þeim er borgað og það sem þeim er leift að nota. Einsog ein tilvitnun frá þessari grein segir

"The problem is, in the nursing home industry, making money means cutting care"

eða á Íslensku

"Vandamálið með hjúkrunariðnaðinum er sá að til að græða pening þá þarf að skera niður þjónustunna"

Ef fólk vill endilega fá að vita hvað ég á við þá skal ég útskýra það svona, þegar ég vann hjá HSSA þá sá ég aldrei legusár. Þegar ég vann með einka-heimilinu sá ég legusár á þriðja hvern. Oft sá ég beinið. Og það var enginn peningur til að aðstoða þau.

Hjá HSSA voru mest(ef ég man rétt) 20 sjúklingar, 5 starfsmenn að morgni til, 6 starfsmenn að kveldi til. Hjá einkaheimilinu voru 42 sjúklingar og 6 starfsmenn að morgni til og 7 starfsmenn að kveldi til.

Einkahjúkrun, nei takk fyrir. Og fólk ekki koma með rök einsog "Já en ef það er einkarekið þá vita eigendurnar hvert peningarnir eru að fara"

Já þeir vita það, í vasa þeirra!!!!

Hef, einsog venjulega, verið að hlusta á mikið af tónlist og hef ég gert mitt betsa í að reyna að hlusta á eins mikið af öðru vísi tónlist og ég get. Nú fer ég yfirleitt á Aurul Music til að versla plötur sem er góð verslun með mikið af hljómsveitum sem spila soldið sérstaka tónlist. Í dag fékk ég tvær plöur með hljómsveit sem heitir Enid sem kemur frá Þýskalandi og spila þeir eitthvað sem þeir kalla Independent Metal, plöturnar sem ég keypti heita Gradwanderer og Seelenspiegel. Það er mikið að gerast á þeim plötum og mæli ég með þeim til allra sem hlusta á Thought Industry, Opeth, Mastodon og Miles Davis.

Önnur hljómsveit sem ég keypti plöut af heitir Ephel Duath og eru þeir frá Ítalíu og spila þeir Jazz Metal, sem er djöfla djöfla gott. Platan sem ég fékk með þeim heitir The Painter's Palette og eru öll lögin skýrð eftir litum einso Pearl Grey, Bottle Green, Crimson og þess háttar.

Síðan hef ég keypt aðrar plötur einsog Rakoth - Jabberworks, frá Rússlandi, þar er Folk Metal á ferð. Sú hljómsveit er með tvo söngvara, einn sem syngur með Black Metal tóni og einn Clean söngvara, flautuspilara og er mikið af Víólum, fiðlum og svoleiðis hljómfæri.

Og svo má ekki gleyma John Lee Hooker, líklega besti blúsmaðurinn sem hefur gengið á þessari plánetu. Fékk ég mér plötunna One Bourbon, One Scotch, One Beer. Góð drykkjuplata þar á ferð.

Og svo má ekki gleyma King Crimson, ég hef verið að eyða síðustu vikunum í að hiðurhala allar studíó plötur þeirra og sú plata sem mér finnst mest gaman af er THRAK, frábær plata þar á ferð.

Fann frakkan sem mig langar djöfla mikið í, kallast Greatcoat with cuff length cape.

Já, ég ákvað að taka aðeins til hérna á þessu bloggi.

Er þetta ekki bara ágætt?

Facebook(Já ég er einmanna) er andskoti skemmtileg síða, er þar næstum því á hverjum einasta degi. Og er þar hópur sem mér finnst soldið skemmtilegur sem heitir ÍfA(Ísland fyrir alla) sem var stofnaður sem mótvægi við ÍfÍ(Við erum hálfvitar eða Ísland fyrir Íslendinga). Ég skal nú bara vitna í einn uppáhalds heimspekinginn minn hann Bill Hicks

"I fucking hate patriotism, I can't stand it. It is a round world last time I looked."

Jú það er ekkert að að elska landið sitt, fólkið sem lifir þar og menningunna sem hefur verið sköpuð af fólki sem lifði á undan okkur sem vissu ekki að það voru fleiri lönd en Noregur, Danmörk og Svíþjóð. En þegar fólk byrjar að hóta öðrum þjóðflokkum, lífsláti og þess háttar, sem fluttu frá sínu landi útaf því að lífskjörin eru verri þar en hér(þetta á við Bretland og Ísland) þá er eitthvað að því fólki. Ein uppáhald reynslusagan sem ég hef heyrt var um Pólverja sem var að vinna í Morecambe að laga skip og svoleiðis, hann var spurður hversu dýrt væri að lifa á Póllandi og hann sagði að það væri svipað og hér á Bretlandi, en hvað um launin, já þá kom smá vandamál, eiginkonan hans sem býr ennþá á Póllandi hún vinnur í banka og er í andskoti góðri vinnu sem mundi líklega borga u.þ.b. 1800-2300 pund á mánuði hérna en á Póllandi fær hún 300 pund á mánuði.

Og ætlar fólk að segja mér að þau mundi ekki flytja burt frá Íslandi/Bretlandi til einhvers annars land ef þau vissu að þau mundu þrefalda launin sín og lifa betra lífi?

Og svo er gaman að heyra frá þjóðernissinum að kvarta yfir þessum Pólsku/Filippeysku/Afrísku/Asísku/Norður-Pól gettóum og svo í sama andadrætti hrósa Íslendingum sem flytja burt frá Íslandi og kaupa hús á sömu götu og aðrir Íslendingar búa.... heyrðu hafa þeir ekki bara skapað Íslenskt gettó?

Jæja, þá er tölvan loksins komin í lag. Hún er búin að vera í maski síðustu tvær vikurnar, fyrst var það aflgjafinn sem gafst upp og svo gafst örgjafa-kælirinn upp. Þannig það sem ég hef verið að gera upp á ´siðkastið er að hlusta á Primordial og Porcupine Tree. Porcupine Tree gáfu út plötu á síðasta ári sem heitir Fear of The Blank Planet sem er frábær plata, Alex Lifeson úr Rush og Robert Fripp úr King Crimson eru báðir með smá aukhlutverka á þeirr plötu og af þeim plötum sem ég hef hlustað á sem voru gefnar út í fyrra þá fær Fear of The Blank Planet fyrsta sæti.

Það var nú ekki mikið sem var gert í fyrra, nema aðalega tvennt. Ég, Sono og Kaitlyn fórum til Íslands í enda Júní og byrjun Júlí, það var fáránlega gaman að koma aftur heim, og sjá pallinn sem hann pabbi hefur sagt að hann ætlaði að byggja síðan Jesús var iðnnemi. Það var gaman að sjá fólk sem maður hafði ekki séð í næstum 4 ár, og ölið flæddi vel og mikið.

Síðan það næsta stóra sem kom fyrir var að ég sótti um skilnað, ástæðurnar sem ég mun kannski tala um hér á blogginu þegar ég nenni. Og ég gerðist einstæður faðir. Sem konurnar elska! Frábært, á eftir að nota þetta mér vel. Einhverni veginn þá virðist fólk trúa að einstæðir feður eru sexý(Auðvitað, ég er sönnunargagnið á því) og einsstæðar mæður skal forðast(Já kannski ekki alltaf, hef séð nokkuð margar flottar). Ja ég verð nú að segja að fyrir mitt leiti þá er mað miklu auðveldara, við Sono náðum að samþykkja forræði og svoleiðis.

Jæja, það er nú ekkert meira að segja einsog er, ég bið að heilsa.

Ef einhver getur fundið frakka sem lítur út einsog þessi, þá yrði ég alveg rosalega þakklátur... og kannski hat einsog þennan líka.

Gleðileg Jól allir á Íslandi og Farsælt komandi ár. Ég vildi óska þess að ég og Kaitlyn værum þarna um jólin.

Fór til Leeds síðasta sunnudag, til að sjá Ólaf Arnalds. Þetta var frábært gig, nema kannski Worried About Satan, sem voru hræðilegir, ég veit ekki hvað þeir voru að reyna að gera en hvað sem það var... það tókst ekki.

Varð blindafullur í Leeds eftir giggið, sem var gaman, tók mig soldin langan tíma að ná í lestinna heim. En ég komst heim með allt sem var mikilvægt.

Í dag ákvað ég að niðurhala Akira - Soundtrack, og ekki skil ég af hverju það tók svona langan tíma, jássa þetta er góð plata.

Var svona að hugsa um þennan skilnað aftur. Fattaði eftir smá umhugsun að hvað mér er nett skíttsama um þetta. Ég veit að það sem ég á að segja við Sono er "ÞÚ HELVÍTIS HÓRA, SÉRÐU EKKI HVAÐ ÞÚ ERT BÚIN AÐ GERA MÉR? ÉG Á EKKERT LÍF SÍÐAN ÞÚ FÓRST BURT FRÁ MÉR OG GERÐIR ÞAÐ SEM ÞÚ GERÐIR!!!!!" Eða einsog Pain Of Salvation syngja í laginu Second Love úr plötunni Remedy Lane:

Time after time
I am wasting my time
Living in a past where I was strong
But now I am gone
I leave no shadow when I'm alone
I'll stay forever in my dreams where you are near

Want you to know I can't sleep anymore
By the nights
By the nights
Day after day I want you to say
That you're mine

En sannleikurinn er sá að mér líður bara andskoti vel. Já það var andskoti sárt í fyrstu en, svona útaf því mér hefur tekist að hafa gaman lifa lífinu, drukkið aðeins meira en ég ætti að gera, einsog til dæmis þá var drukkið 8 flöskur af góðu dýru víni með 2 öðrum félögum. Og svo er ég að fara í veislu næsta Föstudag, London Föstudaginn eftir það og Leeds Sunnudaginn eftir það. Og ég sef mjög vel um nætur.

Svo fékk ég þennan yndislega pakka frá mömmu sem innihélt margar bækur og mikið af fötum handa Kaitlyn Björgu og ein bók handa mér, ef fólk vill fá að vita hvað þau geta gefið mér þá er það góðar bækur á Íslensku og kaffi.

Síðan er ég byrjaður að nota Facebook, sem er skrýtið netfæri, en skemmtilegt.

Heyrðu já ég þarf að skrifa um Ástu, hina yndislegu Ástu. Ókei ég er búin

Mig langar að skrifa eitthvað en ég veit bara ekki um hvað

Nýjar myndir af þeirru litlu.

Snillingur:



Dylan Moran

Núna, akkúrat núna þá elska ég lífið mitt. Já ég er að fara í gegnum skilnað, en mér líður miklu betur núna miðað við fyrir síðasta árið. Einstæður faðir, get farið á pöbbinn oftar, enginn til að að nöldra yfir mér, enginn sem spyr hvort ég sé hrifinn af einhverjum öðrum eða hvort ég hafi haldið framhjá. Nei, nú er ég frjáls og ég elska það.

Hef verið að lesa mikið, meira en venjulega. Bækur einsog Mental Health matters in Primary Care, Making history eftir Stephen Fry og Wyrd Sisters eftir Terry Pratchett. Svo keypit ég tvær bækur frá eBay. The Liar eftir Stephen Fry og Natures Numbers eftir Ian Stewart.

Ætla til Londons síðustu helgi þessa mánaðar. Og svo ætla ég til Leeds næsta mánuð til að fara og sjá Ólaf Arnalds spila. Og hitta margt nýtt fólk...


Jeddúddamía hvað mér líður vel.

Agghh, er búin að eyða mínum tíma í að dánlóda lög úr Jungle Book og Aristocats. Af hverju? Jú það er útaf því að ég hef rosalega gaman af góðu Djassi einsog The Bare Necessities og I Wanna Be Like You úr Jungle Book og Everybody Wants To Be A Cat og Thomas O'Malley the Alley Cat úr Aristocats.

Gaman Gaman

Nýjar myndir af þeirri stuttu

Ég, einsog bróðir minn hann Þórður, elska tónlist. Og nýverið hef ég verið að hlusta á soldið mikið af mjög góðri tónlist. Á þriðjudag halaði ég niður nýju Eagles plötunni Long Way Out Of Eden, sem er sko mjög fín plata sérstaklega þegar manni langar að slaka aðeins á. Er soldið skrýtið að þeir hafa ekki gefið út Orginal stúdíó plötu síðan 1979, en þessi plata er ekki ósvipuð Hotel California, sem er meistaraverk.

Síðan halaði ég niður Pain of Salvation - Remedy Lane. Sem má kalla Prog-Metal hljómsveit, mjög góð plata þar á ferð og er söngvarinn, Daniel Gildenlow, geggjaður. Mike Patton aðdáandi þar á ferð.

Down - III: Over The Under. Down er Hljómsveit sem hefur komið mér skemmtilega á óvart. Ég hef nú aldrei verið mikill aðdáandi Pantera(Þó það voru lög hér og þar sem mér fannst andskoti góð, og hann Dimebag Darrell var frábær gítarleikari) og þá sérstaklega fór hann Phil Anselmo á taugarnar mínar. EN með Down sýnir hann að hann er helvíti góður söngvari. DOWN fyrir þá sem ekki vita er svo kölluð Súpergrúbba og saman stendur af Pepper Keenan úr Corrosion Of Conformity, Kirk Windstein úr Crowbar, Rex Brown úr Pantera og Jimmy Bower úr EyeHateGod. Allar þrjár plöturnar frá Down eru góðar en þessi er djöflagóð.

Metal Archives er síða sem mér finnst gaman af og rakst í á þetta þar.

Góða kvöldið, góða fólk.

Það er margt sem er búið að gerast hérna, sumt gott, sumt ekki svo gott. Einsog þið flest vitið þá erum við Sono að skilja. Sem betur fer þá hefur það prósess farið nokkuð vel og við Sono höfum getað talað um hvað við getum gert í sambandi við Kaitlyn Björgu. Hún Sono er nokkuð ánægð með að ég hafi Kaitlyn um vikunna og hún hefur hana um helgar. Það hefur gengið ágætlega að fá barnfóstrur þegar ég er að vinna. Og ég verð nú bara að segja að ég elska að vera einstæðu faðir... ég meina vá... Kaitlyn hefur líklega aldrei verið ánægðari.

Mér var boðið að syngja fyrir hljómsveit hérna í Lancaster, sem ætti að verða gaman. Tónlistin á víst að vera eitthvað svipað og Pantera, Killswitch Engage, Black Sabbath og Disturbed. Sem hljómar nú bara vel, finnst mér allavega.

Og það var ein skemmtileg tölfræði sem ég heyrði, árið 2006, fluttu 5.5 milljón Bretar burt frá Bretlandi og í staðinn komu 500,000 innflytjendur til Bretlands, og svo kvarta allir yfir öllum þessum helvítis innflytjendum sem eru að stela vinnum frá "heiðarlegum" Bretum!