Og svo má bæta við Íslenskan lakkrís og mikið af því og svo auðvitað þennan Überflotta frakka. Helst í þessum smáatriðum:
Size 40/38
Colour: Black all one solid colour
Cuff Length Cape
Wool Lining
Sew on buttons

Mmmmmmmmmmmm.

Það er búið að vera gaman hér síðustu dagana, konan kom aftur frá Þýskalandi og erum við búin að skemmta okkur vel. Hef ekki séð konuna síðan í Águst, það er soldið takmarkað hvað hægri handleggurinn getur reynt á sig.

Fórum á djammið á föstudaginn(Gvuð hvað ég hata næturklúbba) og var soldið spes að fylgjast með öðrum gæjum að reyna við kærustuna. Spes reynsla, soldið óþægileg, en ég skildi þá alveg, hún var FLOTT.

Við fórum svo í bíó á Laugardaginn og horfðum á Quantom of Solace sem var bara nokkuð góð fyrir utan helvítis titillagið.

Það sem hefur komið best úr því síðan hún Ve kom hingað var hvað henni Kaitlyn þykir mikið vænt um hana og sagði tí og æ hvað hún elskaði Ve mikið og þótti gaman að hafa hana hér, svo mikið að hún Kaitlyn Björg þurfti ekki á mér að halda lengur!


En hún er svo að fara aftur til Þýskalands á morgun og mun ég líklega ekki sjá hana aftur fyrr en á næsta ári...

Mér líkar ekki vel við það
----



----
Mig hlakkar nú ekki mikið til um Jólin þar sem ég mun húka hérna einn heima, enginn fjölskylda, dóttirin hjá mömmu sinni um jólin, kærastan á Þýskalandi, restinn af fjölskyldunni annaðhvort á Íslandi eða í Kanada.

En Jólaóskalistinn minn er svo:

Trommuheili

Creative Zen Vision helst 60 gb.

ÞETTA hjól

Privileged Ape eftir Jack Cohen.

Flugmiðar til Íslands


og svo auðvitað Kaffi, harðfiskur, íslenskar bækur og líklega margt margt fleira

Ó já...

Ég vona, ég vona, ég vona að Cynthia McKinney muni vinna forsetakosningarnar í BNA.

Af hverju... af hverju... af hverju vilja konur tala við MIG um sambands-vandamálin sín?

Er ekki að fatta þetta. Já ég veit ég hef verið giftur og skilin og hef átt ýmis vandamál sjálfur. En Ésus minn eini hvað er að gerast? Ég á nógu erfitt með að skilja sjálfan mig hvað þá konur! Konur eru eitthvað svo helvíti skrýtnar og eiga það til að byrja á rifrildi útaf engu. Las þráð sem heitir "Hver er skrýtnasta ástæðan sem konan þín hefur rifist við þig um?". Og furðulegasta ástæðan sem ég hef séð var "Mig dreymdi að þú varst að ríða annarri konu", Hvað í andskotanum er að gerast? Er þetta satt? 'Eg vona ekki, allavega kom það aldrei fyrir mig þó aðrar fáránlegar ástæður voru notaðar.

En ég vil samt fá að vita, af hverju konur(ekki allar en þó nokkuð margar) vilja endilega spjalla við mig um þeirra vandamál, og ekki bara um samböndin þeirra gvuð minn almáttugur nei... það er nú það allra síst af því... helvítis blæðingar.

Fór í annað viðtal í gær, og fékk að heyra í dag að ég fékk ekki vinnunna. En það er allt í lagi, þetta var góð þjálfun í viðtölum. Hef verið að sækja um fleiri og fleiri vinnur, einfaldlega útaf því að mér leiðist þarna þar sem ég er, en það góða við staðinn er það að þau þekkja mig og vita um aðstæðurnar mínar.

Þessi þráður er skuggalegur. Mest allt hljómar heldur betur kunnuglega.

Í gær kom soldið fyrir sem var andskoti skrýtið, gott, en undarlegt. Hvernig skal útskýra, hmmm, jú kannski byrja það sem kom fyrir í Febrúar. Ég hef verið með sömu konunni í næstum 7-8 mánuði núna, tókum smá frí frá hvor öðru í Júlí. Við höfðum unnið saman í næstum tvö ár, skemmtileg kona, falleg og þokkalega vel vaxinn, gáfuð og þess háttar. Og já ég frekar hugfanginn.

Spend your days full of emptiness,
spend your years full of loneliness.
Wasting love, in desperate caress,
rolling shadows of nights.

Ég hafði nú verið frekar einmana síðan Sono flutti út(ókei, ég leyfði henni aldrei aftur inn), og ég og þessi kona fórum svo í námskeið saman, töluðum mikið saman, og þess háttar. Einn daginn ákvað ég að prófa og spyrja hvort hún vildi koma í mat... jújú það gerði hún og ég eldaði mjög gómsætann mat(Einsog venjulega reyndar en það er annað mál) og höfum við verið saman meira og minna síðan. Og það er búið að vera stórkostlega gaman, og viðbrögðin hennar Kaitlyn Bjargar hafa verið stórfengleg. Það er eitthvað svo yndislegt að vera partur af fjölskyldu.



Það skrýtna er það að ég hafði trúað því að ég gæti aldrei sagt þessi þrjú orð aftur, sem eru svo saklaus ein og stök, en þegar sett eru saman, eru rosalega kröftug...

Þau voru sögð í gær. Furðuleg tilfinning, en yndisleg.

Hey pabbi manstu eftir þessu:

Hver vill kaupa þetta handa mér?

Og ég fékk ekki vinnunna.

Er að fara í viðtal á morgun. Það er aftur í umönnun en í þetta skipti í alvöru spítala. Hef verið soldið lengi að sækja um vinnur einfaldlega útaf því að ég nenni ekki að mæta í vinnunna sem ég er í núna, geri það samt, en nenni því ekki lengur. Þegar ég byrjaði þarna átti ég að byrja á Umönnunarfræði stig 3, en tveimur árum seinna hef ég ekkert heyrt og er mjög andskoti fúll. Þarf að klára þetta ef mig lnagar að læra hjúkrunarfræði hér á landi.

Og svo er komið annað tilhlökkunarefni Thundercats: The Movie á að koma út árið 2010, var að klára fyrstu seríunna, með Kaitlyn, sem er frábær.

Tveir grínistar að fara með ljóð

Bill Bailey - Chaucer Pubbe Gagge


George Carlin - Modern Man

Rosalega er ég búin að lesa margar greinar um kreppunna á Íslandi. Las greininna frá The Observer, Independent on sunday, The Daily Telegraph, The Times, BBC og svo auðvitað á Töflunni. Og ég hafði hugsað svo mikið um að flytja aftur heim, kannski ég muni bara bíða nokkur ár þangað til ég flytt til Íslands aftur(Ef tækifæri gefst). En þetta er soldið fyndið að lesa fréttablöðin hérna im efnahagskreppunna á Íslandi, þetta er soldið einsog þeir séu að reyna að fela efnahagskreppunna sem er að gerast á Bretlandi, já ef ekki bara á hverri einustu Heimsálfu. Held að einu löndinn sem eru ekki að þjást núna heldur batna og hafa verið batnandi síðustu árin eru Kína og Indland...



...kannski maður flytji bara þangað á meðan þessi kreppa er í gangi.

Við feðginin eru núna komin með nýjan íbúa sem heitir Twinkle.


Kaitlyn gat ekki hætt að tala um hvað henni langaði í kött og þegar hún vaknaði í morgun þá var fyrsta spurningin "Hvaða dagur er í dag?",
ég: "Nú ástin mín, í dag er Fimmtudagur."
Hún: "Jey hey, við fáum kött í dag, jey hey."
Og svona var þetta víst í allan dag á meðan hún var í skólanum.

Óttalega sætur köttur með svo hátt mal að maður heyrir það í næsta herbeggi. Æðisleg læða, hún er einsog er að reyna að kynnast þessu húsi.

Þakka þér Bessi, þessi maður segir margt sem er satt og líka mjög fyndið

Var að setja inn fleiri myndir af þeirri litlu.

Núna, er ég loksins skilin, og gvuð hvað ég hef haft gaman af því. Nei ekki misskilja, ég er ekki að segja að hjónabandið hafi verið mistök, ó nei, þetta var reynsla og hver er tilgangurinn í því að sjá eftir reynslu, góðri eða slæmri? 6 ár saman þar af 3 gift, eignaðist dóttur á leiðinni, ekki slæmt það sko.

Það er nú litið annað að frétta héðan nema það að ég hef sótt um 2 vinnur í spítalanum, eitthvað annað en geðhjúkrun. Á að fara læra umönnunarfræði 3. stig í Nóvember og þegar það er búið get ég loksins farið í Háskólan og lært hjúkrunarfræði.

Mamma var hér í 3 vikur sem var mikill léttir og mjög gaman, hún sultaði vel og mikið á meðan hún var hér. Og saknaði ég hennar um leið og þegar hún hvarf aftur á braut til Íslands.

Einsog er þá er ég að hlusta mikið á Opeth - Blackwater Park og Alice Cooper - Dirty Diamonds, og er að lesa American Gods eftir Neil Gaiman.

Aðrar plötur sem ég hef nælt í á þessu ári sem ég mæli með:

Black Light Burns - Cruel Melody
Fyrir þá sem muna eftir þeirri afleitu hljómsveit Limp Bizkit þá ættu þeir að muna eftir Wes Borland, eini hæfileikaríki meðlimur þeirra. Hann hætti tvisvar með Limp Bizkit og gaf út Bigdumbface - Duke Lion Fights Terror, sem var nú bara grín plata. Nú hefur hann stofnað nýja hljómsveit sem heitir Black Light Burns og syngur þar líka. Þetta er mjög skemmtilegt albúm, má heyra smá Muse, A Perfect Circle og Nine Inch Nails áhrif. Ekkert rapp eða rupp en helvítis nöldur einsog frá honum Fred Durst(Megi sá maður vera rassnauðgaður af Lúsifer). Til þess að fá smakk á þessari plötu náið þá í Lie og Mesopotamia.

Mechanical Poet frá Rússlandi. Ég var aðeins að skoða Code666, sem er helvíti skemmtilegt útgáfufyrirtæki frá Ítalíu; eru með hljómsveitir sem enginn annar mundi snerta, og keypti ég þar þrjár plötur, allar mjög góðar, og Mechanical Poet - Woodland Prattlers var ein af þeim. Mér fannst þetta helvíti skemmtileg plata. Það er andskoti mikið að gerast á henni og frekar skemtileg. Söngvarinn er top-notch og hljóðfæraleikurinn líka, mæli með laginu Stormchild.

Aðrar hljómsveitir sem má benda á:
Drudkh
Negura Bunget
Sigh
Skindred
Current 93

Topp 10 Plötur ársins hingað til í engri sérstakri röð, nema Opeth - Watershed og Kayo Dot:

1. Opeth - Watershed
Ég átti alltaf soldið erfitt með að skilja hvað var svona sérstakt við Opeth, það var ekki fyrr en hann Þórður spilaði fyrir mig The Ghost Reveries þegar ég loksins fattaði hvað þetta var mikil snilldar hljómsveit, og ekki var það slæmt að Steven Wilson úr Porcupine Tree. Ghost Reveries var mjög góð plata, en Watershed er miklu miklu betri. Hann Mike Akerfeldt má nú kalla Slow Hands of Metal, sólóins eru frábær, en það er ekki það skiptir máli... það sem skiptir máli eru lögin sem eru rosalega mögnuð. Fyrst er byrjað á Coil sem er gullfalleg ballaða sem Mike syngur dúet með Nathalie Lorichs, en þetta er fölsk byrjun því lagið sem kemur eftir það er eitt af mögnuðustu dauðalögum sem hafa verið skrifuð. Og öll hin lögin eru líka frábær, mér fannst sérstakega gaman af Burden, á endanum á því lagi þá er hann Akerfeldt að spila soldið kassagítarsóló á meðan einhver er að dántjúna gítar þegar hann spilar. Annað sem ég hef alltaf haft gaman af í sambandi með Opeth er söngurinn, þessi maður þegar hann syngur, þá er þetta einsog að hlusta á einhver sem hefur verið kysstur af Gabríel erkiengli sjálfum, en þegar hann öskrar þá hljómar hann einsog hann er að nauðga satani sjálfum í rassgatið, og getur þetta í sömu laglínunni... ÞAÐ er hæfileiki.

2. Kayo Dot - Blue Lambency Downward
Kayo Dot fæddist þegar Maudlin in the Well hættu. Kayo Dot er hljómsveit fyrir þá sem finnst Tool alltof einfaldir. Falleg lög og lagasamsetningar hér á ferð. Kayo Dot á það sameiginlegt með Opeth að aðalmaðurinn er frábær söngvari, frábær gítarleikari og frábær lagahöfundur. Það var einhver sem líkti honum Toby Driver einsog Jeff Buckley sem kann að öskra.

Baby Dee - Safe inside the day
Baby Dee er ákaflega skemmtileg sviðskona, ég hef farið á tónleika hjá þessum kynskipting tvisvar og bæði skiptin var það æðisleg reynsla. Fyrir þá sem vilja einhvern samburð: Tom Waits með kvenmansrödd. Á þessari plötu höfum við Bonnie "Prince" Billy syngjandi á öllum lögunum og Andrew W.K. á bassa. Þetta er falleg plata og mjög góð til að hlusta a þegar er rigning úti og þú vilt ekki fara út(Fyrir mig næstum hver einsti dagur einsog er). Baby Dee sjálf samdi öll lögin, syngur og spilar á hörpu og píanó.

Meshuggah - obZen
Stærðræðisþungarokk, einsog sumir hafa kosið að kalla tónlistarstefnu Meshuggah. Þeir ákvaðu að leggja niður Drumkit from hell og fá trommarann til að spila aftur, sem var mjög góð ákvörðun. Trommuleikurinn er frábær. Átta-strengjagítarar fá þennan hrosalega dimma tón. Þessi plata er einsog allar hinar á þessum lista er frábær. Og lagið Bleed er líklega það allra besta af því.

Nick Cave & The Bad Seeds - Dig!!! Lazarus DIG!!!
Ég hef alltaf verið mikill aðdáandi Nick Cave, alveg frá því þegar ég heyrði The Mercy Seat úr plötunni Tender Prey. En ég var ekki voðalega hrifin af No More Shall We Part. En Dig!!! Lazarus Dig!!! er skemmtileg plata, og hefur hann Nick Cave loksins ákveðið að setja húmorinn sinn í tónlistinna sína og hafa gaman af því sem hann er að gera. Góð plata þarna á ferð.


SepticFlesh - Communion
Hvað get ég nú sagt um þessa plötu sem Þórður hefur ekki sagt? Ekki neitt, nema takk fyrir Þórður, Anubis er núna eitt af uppáhalds þungarokks lögum mínum.

Mike Patton - A Perfect Place
Meiri Mike Patton vitfirring, en ekki einsog Mr Bungle.

Biomechanical - Cannibalised
Bresk Technical Death Metal hljómsveit hér á ferð, söngvarinn er ákaflega skemmtilegur, hl´jomar einsog bastarðsbarn Rob Halfords og Phil Anselmo. Skemmtilega erfið þungarokksplata þarna á ferð, öll lögin hafa verið sett á Volume 11.

Death Angel - Killing Season

Næst besta Thrash plata þessa árs, því miður þá er Death Magnetic ekki einu sinni nálægt því að vera jafngóð og þessi eða Formation of Damnation.

Testament - The Formation of Damnation
Ég segi nú bara það sama og það sem ég sagði um Communion. Besta Thrash Plata þessa árs.

Fékk bréf í dag. Góðar fréttir.








ÉG ER SKILIN!!!!!!!!!!!!!!